Οι στίχοι αυτοί | I stíchi afti

Οι στίχοι αυτοί μπορεί και να είναι οι τελευταίοι
οι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν

Γιατί οι μελλούμενοι ποιητές δε ζούνε πια
αυτοί που θα μιλούσανε πεθάναν όλοι νέοι

Τα θλιβερά τραγούδια τους γενίκανε πουλιά
σε κάποιον άλλο ουρανό που λάμπει ξένος ήλιος

Γένικαν άγριοι ποταμοί που τρέχουνε στη θάλασσα
και τα νερά τους δεν μπορείς να ξεχωρίσεις

Στα θλιβερά τραγούδια τους φύτρωσε ένας λωτός
να γεννηθούμε στο χυμό του εμείς πιο νέοι

I stíchi afti bori ke na ine i teleftei
i teleftei stus telefteus pu tha graftun

Giatí i mellumeni piités de zune pia
afti pu tha milusane pethánan óli néi

Ta thliverá tragudia tus geníkane puliá
se kápion állo uranó pu lábi ksénos ílios

Genikan ágrii potami pu tréchune sti thálassa
ke ta nerá tus den boris na ksechorísis

Sta thliverá tragudia tus fítrose énas lotós
na gennithume sto chimó tu emis pio néi