|
Τι, τι ρωτάς τι φταίει
Κι η νύχτα μόνη κλαίει
Αφού δεν είσαι εδώ
Φταίει που λείπει το φεγγάρι
Μαζί σου το ‘χεις πάρει
Και ψάχνω ουρανό
Ό,τι αγάπησα εσύ
Σώμα και ψυχή
Με μια ανάμνηση να ζω
Πες μου πώς να το δεχτώ
Που σ’ αγαπώ
Που σ’ αγαπώ
Βρες, βρες μέσα σου το θάρρος
Αν σου ‘χω γίνει βάρος
Θέλω να μου το πεις
Τι, τι έφταιξε στ’ αλήθεια
Αγάπη από συνήθεια
Πώς γίναμε έτσι εμείς
Ό,τι αγάπησα εσύ
Σώμα και ψυχή
Με μια ανάμνηση να ζω
Πες μου πώς να το δεχτώ
Που σ’ αγαπώ
Που σ’ αγαπώ
Ό,τι αγάπησα εσύ
Σώμα και ψυχή
Με μια ανάμνηση να ζω
Πες μου πώς να το δεχτώ
Που σ’ αγαπώ
Που σ’ αγαπώ
|
Ti, ti rotás ti ftei
Ki i níchta móni klei
Afu den ise edó
Ftei pu lipi to fengári
Mazí su to ‘chis pári
Ke psáchno uranó
Ό,ti agápisa esí
Sóma ke psichí
Me mia anámnisi na zo
Pes mu pós na to dechtó
Pu s’ agapó
Pu s’ agapó
Ores, vres mésa su to thárros
An su ‘cho gini város
Thélo na mu to pis
Ti, ti éftekse st’ alíthia
Agápi apó siníthia
Pós giname étsi emis
Ό,ti agápisa esí
Sóma ke psichí
Me mia anámnisi na zo
Pes mu pós na to dechtó
Pu s’ agapó
Pu s’ agapó
Ό,ti agápisa esí
Sóma ke psichí
Me mia anámnisi na zo
Pes mu pós na to dechtó
Pu s’ agapó
Pu s’ agapó
|
