Πονώ δε με ρωτά κανείς | Ponó de me rotá kanis

Αναστενάζω με καημό κι ανώφελα λυπούμαι,
τα λόγια της μανούλας μου όταν τα ενθυμούμαι,
τα λόγια της μανούλας μου όταν τα ενθυμούμαι.

Πολλές φορές μου έλεγε φίλους μην αποκτήσω,
γιατί αν πάθω κάτι τι, τότε θα τους γνωρίσω,
γιατί αν πάθω κάτι τι, τότε θα τους γνωρίσω.

Πονώ δε με ρωτά κανείς μέσα στη συμφορά μου,
οι φίλοι μ’ αγαπούσανε μονάχα στη χαρά μου,
οι φίλοι μ’ αγαπούσανε μονάχα στη χαρά μου.

Κανένας, όταν δυστυχείς, δε θέλει να σε ξέρει,
μονάχα η δόλια η μάνα σου στον πόνο σου υποφέρει,
μονάχα η δόλια η μάνα σου στον πόνο σου υποφέρει

Anastenázo me kaimó ki anófela lipume,
ta lógia tis manulas mu ótan ta enthimume,
ta lógia tis manulas mu ótan ta enthimume.

Pollés forés mu élege fílus min apoktíso,
giatí an pátho káti ti, tóte tha tus gnoríso,
giatí an pátho káti ti, tóte tha tus gnoríso.

Ponó de me rotá kanis mésa sti simforá mu,
i fíli m’ agapusane monácha sti chará mu,
i fíli m’ agapusane monácha sti chará mu.

Kanénas, ótan distichis, de théli na se kséri,
monácha i dólia i mána su ston póno su ipoféri,
monácha i dólia i mána su ston póno su ipoféri