Γιατί να σ’ ανταμώσω | Giatí na s’ antamóso

Γιατί να σ’ ανταμώσω στο δρόμο της ζωής, αχ
να κάψεις μια καρδούλα που διόλου δεν πονείς

Αμάν, πολλές φορές με πλήγωσες μα όχι πάλι τόσο, αμάν, αμάν
μα όχι πάλι τόσο, αμάν, αμάν, το ξέρω τούτη τη φορά, αμάν, αμάν,
πως δε θα τη γλιτώσω, αμάν, αμάν

Ποια μάνα σ’ έχει κάνει σαν ζάχαρη γλυκιά, αχ
σαν άστρο σαν φεγγάρι με μάτια όλο φωτιά

Giatí na s’ antamóso sto drómo tis zoís, ach
na kápsis mia kardula pu diólu den ponis

Amán, pollés forés me plígoses ma óchi páli tóso, amán, amán
ma óchi páli tóso, amán, amán, to kséro tuti ti forá, amán, amán,
pos de tha ti glitóso, amán, amán

Pia mána s’ échi káni san záchari glikiá, ach
san ástro san fengári me mátia ólo fotiá