Θα φύγω νύχτα | Tha fígo níchta

Θα φύγω νύχτα να μη δεις
πόσο θα μου στοιχίσει,
μη λυπηθείς τα μάτια μου
που θα `χουνε ραγίσει.

Θα φύγω νύχτα να μη δεις
πόσο θα με πονέσει,
να μη γυρίσεις να μου πεις,
“γύρνα, καλά είναι κι έτσι”.

Θα φύγω νύχτα να μη πούμε ούτε αντίο
Θα φύγω νύχτα να γλιτώσουμε κι οι δύο.

Θα φύγω νύχτα μη νοιαστείς
που θα παραπατάω,
κι ούτε στον ύπνο σου μη δεις
το πόσο σ’ αγαπάω.

Θα φύγω νύχτα να μη δεις
και να μη φιληθούμε,
να μη λυγίσεις και μου πεις
“γύρνα και θα τα βρούμε”.

Θα φύγω νύχτα να μη πούμε ούτε αντίο
Θα φύγω νύχτα να γλιτώσουμε κι οι δύο.

Tha fígo níchta na mi dis
póso tha mu stichísi,
mi lipithis ta mátia mu
pu tha `chune ragisi.

Tha fígo níchta na mi dis
póso tha me ponési,
na mi girísis na mu pis,
“girna, kalá ine ki étsi”.

Tha fígo níchta na mi pume ute antío
Tha fígo níchta na glitósume ki i dío.

Tha fígo níchta mi niastis
pu tha parapatáo,
ki ute ston ípno su mi dis
to póso s’ agapáo.

Tha fígo níchta na mi dis
ke na mi filithume,
na mi ligisis ke mu pis
“girna ke tha ta vrume”.

Tha fígo níchta na mi pume ute antío
Tha fígo níchta na glitósume ki i dío.