Η πουλημένη στην ξενιτιά | I puliméni stin ksenitiá

Μες στην ξενιτιά κλεισμένη, σκλαβωμένη πώς με άφησες
έρημη κι ορφανεμένη αχ αχ αχ βρε μάγκα με παράτησες.

Συ με πούλησες στα ξένα κι ολοένα κλαίγω και πονώ
αχ τι τράβηξα για σένα αχ αχ αχ δεν ξεχνώ βρε μάγκα δεν ξεχνώ.

Κι αν περνούνε τα χρονάκια τα φαρμάκια δε θα πάψουνε
της καρδιάς μου τα μεράκια αχ αχ αχ θα `ρθει η μέρα να πετάξουνε
της καρδιάς μου τα μεράκια αχ αχ αχ θα `ρθει η ώρα να σε κάψουνε.

Mes stin ksenitiá klisméni, sklavoméni pós me áfises
érimi ki orfaneméni ach ach ach vre mágka me parátises.

Si me pulises sta kséna ki oloéna klego ke ponó
ach ti tráviksa gia séna ach ach ach den ksechnó vre mágka den ksechnó.

Ki an pernune ta chronákia ta farmákia de tha pápsune
tis kardiás mu ta merákia ach ach ach tha `rthi i méra na petáksune
tis kardiás mu ta merákia ach ach ach tha `rthi i óra na se kápsune.