Υμηττός | Imittós

Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ βλέπω μονάχα Υμηττό
Όποιο διακόπτη κι αν πατώ ανάβει φως στον Υμηττό.

Όποιο παράθυρο κι αν δω μέσα του βλέπω Υμηττό
Σ’ όποιο πηγάδι σκοτεινό σε καταπράσινο βυθό

Όπου κι αν σκύψω και κοιτώ
Όποιο χρυσάφι κι αν πετώ
κορώνα γράμματα Υμηττό.

Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ ακούω μονάχα Υμηττό
κι όποιον στο δρόμο συναντώ «καλώς τον» λέει τον Υμηττό

Όpu stathó ki ópu vrethó vlépo monácha Imittó
Όpio diakópti ki an pató anávi fos ston Imittó.

Όpio paráthiro ki an do mésa tu vlépo Imittó
S’ ópio pigádi skotinó se kataprásino vithó

Όpu ki an skípso ke kitó
Όpio chrisáfi ki an petó
koróna grámmata Imittó.

Όpu stathó ki ópu vrethó akuo monácha Imittó
ki ópion sto drómo sinantó «kalós ton» léi ton Imittó