Ζωή πανάθεμά σε | Zoí panáthemá se

Σε τούτο το σοκάκι σε κείνο το σκαλί
σου πήρα ένα βραδάκι το πρώτο σου φιλί.

Μα πια δε με θυμάσαι
και ούτε μου μιλάς
ζωή πανάθεμά σε
πονάμε και γελάς.

Εσ’ ήσουνα δεκάξι κι εγώ δέκα εννιά
και τα `χαμε ταιριάξει σε εκείνη τη γωνιά.

Μα πια δε με θυμάσαι
και πίσω δε γυρνάς
ζωή π’ ανάθεμα σε
κανένα δεν πονάς.

Μυρίζαν τα μαλλιά σου χελιδονφωλιά
και μες στην αγκαλιά σου νανούριζες πουλιά.

Μα εσύ πια δε θυμάσαι
το πρώτο σου φιλί
ζωή πανάθεμά σε
μας άλλαξες πολύ.

Se tuto to sokáki se kino to skalí
su píra éna vradáki to próto su filí.

Ma pia de me thimáse
ke ute mu milás
zoí panáthemá se
ponáme ke gelás.

Es’ ísuna dekáksi ki egó déka enniá
ke ta `chame teriáksi se ekini ti goniá.

Ma pia de me thimáse
ke píso de girnás
zoí p’ anáthema se
kanéna den ponás.

Mirízan ta malliá su chelidonfoliá
ke mes stin agkaliá su nanurizes puliá.

Ma esí pia de thimáse
to próto su filí
zoí panáthemá se
mas állakses polí.