Ο ασημένιος κόπανος | O asiménios kópanos

Μάνα μια κόρη που είδα γώ
στον ποταμό να
να πλένει
μα είχε ασημέ
μωρέ ασημένιο κόπανο

Μα είχε ασημένιο κόπανο
και πλάκα μαρμαρένια
πώς να ήταν να
ωρέ να τη φίλαγα

Πώς να ήταν να τη φίλαγα
και δίνω τ’ άλογό μου
κι αν δεν της φτά
ωρέ φτάσει τ’ άλογο

Κι αν δεν της φτάσει τ’ άλογο
δίνω και τ’ άρματά μου
κι αν δεν της φτά
ωρέ φτάσουνε κι αυτά

Κι αν δεν της φτάσουνε κι αυτά
και πεντακόσα γρόσα μοναχά να
ωρέ να τη φίλαγα

Mána mia kóri pu ida gó
ston potamó na
na pléni
ma iche asimé
moré asiménio kópano

Ma iche asiménio kópano
ke pláka marmarénia
pós na ítan na
oré na ti fílaga

Pós na ítan na ti fílaga
ke díno t’ álogó mu
ki an den tis ftá
oré ftási t’ álogo

Ki an den tis ftási t’ álogo
díno ke t’ ármatá mu
ki an den tis ftá
oré ftásune ki aftá

Ki an den tis ftásune ki aftá
ke pentakósa grósa monachá na
oré na ti fílaga