Σελένα | Seléna

Απ’ το βουνό κατέβηκα
κι απ’ την ξερομαδάρα
κι είχα τ’ αγρίμι σύντροφο
και το φαλκόνι φίλο
και είδα νέους να γλεντούν
και κόρες να γελούνε
και το φαλκόνι πέταξε
και μίσεψε τ’ αγρίμι
κι εμένα δέρνει η μοναξιά.

Ap’ to vunó katévika
ki ap’ tin kseromadára
ki icha t’ agrími síntrofo
ke to falkóni fílo
ke ida néus na glentun
ke kóres na gelune
ke to falkóni pétakse
ke mísepse t’ agrími
ki eména dérni i monaksiá.