Είμαστε το φτωχολόι | Imaste to ftocholói

Είμαστε το φτωχολόι κόσμος και λαός
χάντρες απ’ το κομπολόι που ‘χασε ο Θεός

Κι αν δεν παίξαμε μ’ αστέρια
τότε που ‘μαστε παιδιά
πήραμε τη γη στα χέρια
πέτρα ειν’ η καρδιά

Είμαστε το φτωχομάνι κόσμος και ντουνιάς
της ανάγκης καραβάνι και της ορφανιάς

Κι αν μας γκρέμισαν το στέκι
ο βοριάς και η βροχή
κρύβουμε ένα αστροπελέκι
μέσα στην ψυχή

Κι αν δεν παίξαμε μ’ αστέρια
τότε που ‘μαστε παιδιά
πήραμε τη γη στα χέρια
πέτρα ειν’ η καρδιά

Imaste to ftocholói kósmos ke laós
chántres ap’ to kobolói pu ‘chase o Theós

Ki an den peksame m’ astéria
tóte pu ‘maste pediá
pírame ti gi sta chéria
pétra in’ i kardiá

Imaste to ftochománi kósmos ke ntuniás
tis anágkis karaváni ke tis orfaniás

Ki an mas gkrémisan to stéki
o voriás ke i vrochí
krívume éna astropeléki
mésa stin psichí

Ki an den peksame m’ astéria
tóte pu ‘maste pediá
pírame ti gi sta chéria
pétra in’ i kardiá