Ο νεκρός στρατιώτης | O nekrós stratiótis

Μια ζωή γεμάτη αίμα έπεσε κοντά στο ρέμα
το ποτάμι μουρμουρούσε και πικρά μοιρολογούσε
πεταλούδες κατεβαίνουν με χρυσές κλωστές τον δένουν
την ψυχή του την κρατούνε και πικρά μοιρολογούνε

Ανθέ μου που μαράθηκες τα σπλάχνα μου τα μαύρισες
ονείρατα που έκανα κρυφά μου πνίγηκαν στα αίματα

Πόρτα άνοιξε στον ήλιο μπαίνει σε χρυσό βασίλειο
και η μάνα του λυγάει και πικρά μοιρολογάει
μια ζωή γεμάτη αίμα έπεσε κοντά στο ρέμα
το ποτάμι μουρμουρούσε και πικρά μοιρολογούσε

Ανθέ μου που μαράθηκες τα σπλάχνα μου τα μαύρισες
ονείρατα που έκανα κρυφά μου πνίγηκαν στα αίματα

Mia zoí gemáti ema épese kontá sto réma
to potámi murmuruse ke pikrá mirologuse
petaludes katevenun me chrisés klostés ton dénun
tin psichí tu tin kratune ke pikrá mirologune

Anthé mu pu maráthikes ta spláchna mu ta mavrises
onirata pu ékana krifá mu pnígikan sta emata

Pórta ánikse ston ílio beni se chrisó vasílio
ke i mána tu ligái ke pikrá mirologái
mia zoí gemáti ema épese kontá sto réma
to potámi murmuruse ke pikrá mirologuse

Anthé mu pu maráthikes ta spláchna mu ta mavrises
onirata pu ékana krifá mu pnígikan sta emata